چگونه ترس و نگرانی ناشی از ابتلا به کرونا را مدیریت کنیم؟

بسیاری از مردم در مورد کرونا و پیامدهای آن احساس نگرانی زیادی دارند. این کاملاً قابل درک و پیش بینی است، چون ما در حال حاضر در دورانی زندگی می کنیم که هر اتفاق غیر منتظره ای ممکن است رخ دهد .

در حال حاضر نگرانی زیادی به خاطر ابتلا به کرونا وجود دارد و این ترس همواره با ماست که اگر شرایطی به وجود بیاید که مدیریت آن خارج از توان ما باشد باید واقعا چه کرد؟. یک وحشت همگانی وجود دارد که آیا ما غذا و مایحتاج لازم را در زمانی که اوضاع خیلی بحرانی می‌شود خواهیم داشت یا خیر؟ موجی از بی اعتمادی به عملکرد موسسات و نهاد های دولتی و آمار و ارقامی که ارائه می دهند به وجود آمده است و قابل پیش بینی است که این نهادها هم نتوانند  بهترین عملکرد خود را ارائه دهند. و به هیچ وجه معلوم نیست که همه مردم و نهادهای درگیر در این معضل، بتوانند در این هفته ها و ماه های پیش رو تا آخرین لحظه ایستادگی کرده و کارهای لازم را انجام دهند.
به عنوان یک روانشناس ، در این روزهای اخیر پرسش ها و درخواست های زیادی را از مردم دریافت کرده‌ام ، که موضوع اکثر آن ها نحوه مدیریت ترس ناشی از ابتلا به ویروس کرونا بوده است این را بدانید که من متخصص بهداشت عمومی،  پزشک یا اپیدمیولوژیست نیستم . من فقط می توانم در مورد ترس و احساسات روحی و روانی نظر دهم، آنچه در ادامه می بینید 10 راهکار برای مدیریت ترس و اضطراب شما در این روزهای کرونایی میباشد.
همه چیز ترسناک و جدی است، هیچ شکی هم در آن نیست. اما اگر ما می‌خواهیم که به خوبی این شرایط را بگذرانیم، باید ذهن خود را سالم و قوی نگه داریم این یعنی اینکه نگرانی های بی مورد و بی فایده را به نگرانی ها و ترس های قبلی خود اضافه نکنیم.

1. در وهله نخست  ترس و نگرانی خود را بپذیرید.

ما در شرایط ترسناکی قرار داریم ، تمام ! احساس نگرانی در مورد کرونا کاملاً طبیعی است و حتی نشانه سلامت روان شماست که  تا حد خاصی در این شرایط احساس نگرانی کنید. سیستم شناسایی تهدید در مغز ما طوری تکامل یافته که نسبت به محرک های خطرناک واکنش نشان دهد. این سیستم در دراز مدت نمی تواند به خوبی کارساز باشد و شما را به انجام کار صحیح و پرهیز از کار غلط وادار کند. این همان زمانی است که قرار گرفتن در موقعیت تهدید کننده به درازا می انجامد. علاوه بر این ممکن است به خاطر احساس ترس از شکست در مواجهه با این شرایط ، به قضاوت های منفی در مورد خود بپردازید که ماحصل آن یک سلسله رفتار خود مخرب است.
وقتی ما در دام حرف های درونی منفی یا افکار منفی گرایانه در مورد ترس ها و نگرانی هایمان گرفتار می شویم، ذهنمان به سمت ترس ها و نگرانی های خودش متمرکز می شود و این یعنی افتادن در دام منفی بافی و منفی گرایی. گفتن جملات منفی مانند اینکه من به اندازه کافی قوی و باهوش نیستم که این بحران را مدیریت کنم راهی است که به جای بدی ختم می شود. انتهای این راه یعنی افزایش نگرانی ها و تجربه احساسات بدتر.
در عوض سعی کنید یک «خود_همدردی» کوچک را به کمک پذیرش ترس ها و نگرانی های تان با خود تمرین کنید. می توانید زمانی را برای خود در نظر بگیرید و به این فکر کنید که ترس و نگرانی شما ناشی از ضعف شما نیست و کاملاً طبیعی می باشد. چنین طرز فکری به شما یادآوری می کند که احساس نگرانی شما چیز عجیبی نیست و نباید خودتان را به خاطر آن سرزنش کنید . در شرایطی مثل شیوع کرونا هر آلارمی که در مغز شما به صدا در می آید نباید غافلگیرکننده و عجیب باشد. زیرا مهمترین وظیفه مغز شما این است که با تولید این آلارم ها به حفظ جان شما کمک کند.
لازم نیست که شما در ترس و وحشت غوطه ور شوید . به سادگی می‌توانید زمانی را به خودتان اختصاص دهید و یادآوری کنید که هر چه که حس می کنید، طبیعی است حتی اگر حس کنید طبیعی نیست. پذیرش احساس ترس و طبیعی پنداشتن آن به شما کمک می کند که آمادگی بیشتری داشته باشید و نگرانی هایتان به طور کلی کمتر شود و در نهایت بتوانید بهترین عملکرد خود را در مواقع لزوم نشان دهید.

2. احساس نگرانی کردن مشکلی را حل نمی‌کند. بین احساس نگرانی و سعی و تدبیر برای حل مشکل تفاوت قائل شوید.

نگرانی به حالت و رفتاری ذهنی گفته می‌شود که ناشی از فکر کردن برای حل مشکلات می باشد‌‌. معمولاً در این حالت یا مشکل به آن صورت جدی نیست یا به سرعت قابل حل نیست. نتیجه چنین رفتار ذهنی، نگرانی نامیده می‌شود که به صورت فطری در انسان وجود دارد و اساساً بی ثمر بوده و در صورت ادامه فقط بیشتر و بیشتر می شود و شرایط را بدتر می کند.
به عنوان مثال ، در مورد اینکه رئیس‌جمهور کرونا گرفته باشد یا نگرفته باشد کاری از دست شما ساخته نیست و کنترل آن در دست شما نیست. آیا صرف وقت و انرژی برای نگرانی در مورد چنین چیزی می تواند برایتان سودمند باشد؟
مشکل احساس نگرانی زمانی درست و واقعی به نظر می رسد که برای آن مشکل راه حل و تدبیر مناسبی اتخاذ شود و آن مشکل به صورت بالقوه قابل حل باشد.
علاوه بر این باید این نکته را بدانید که در تمام استرس و نگرانی های ناشی از کرونا یک نکته با ارزش نهفته است . این یعنی اینکه آن همه انرژی و زمانی که صرف نگرانی و غصه خوردن نموده اید از انرژی و زمان شما برای تفکر صحیح و اتخاذ تدابیر مناسب کم میشود و فرصت تصمیم گیری صحیح را از شما می گیرد . این همان فرصت با ارزشی است که در زندگی شما صرف نگرانی شده و به هدر می‌رود.
من فکر می کنم که همه ما می دانیم که این حس ناکارآمدی و از دست دادن کنترل زندگی که همه آن ناشی از نگرانی های بیهوده و دور هم نشستن و کاسه چه کنم به دست گرفتن است ، فقط و فقط احساسات ما را بدتر و بدتر می کند.
بنابراین اگر حس کردید که در ورطه نگرانی های روزافزون گرفتار شده اید، سریعاً باید به آن پایان داده و الگوی فکری فعلی خودتان را بررسی کنید. از خود بپرسید آیا راهی که در آن هستم و چیزهایی که به آن فکر می کنم واقعا مفید هستند ؟

3. نگرانی هایتان را زمان بندی کنید !

این راه ممکن است دور از عقل به نظر آید. اما واقعاً یک روش باورنکردنی برای پایین آوردن سطح استرس و نگرانی می باشد.
یکی از از بدی های نگرانی این است که حس میکنید چقدر این احساس نگرانی غیر ارادی و خارج از کنترل شماست. پس اگر مغزمان حال ما را با چنین احساسی خراب میکند، باید قبول کنید که این مسئله تا حدی واقعیت دارد.
مغز شما باعث نگرانی شما می شود چون حس می کند شما در خطر قرار دارید. مشکل اینجاست که اگر شما با توجه بیش از حد به نگرانی ها و پیچیده کردن آنها برای خودتان،  مدام به آنها دامن بزنید، در واقع مغز خود را طوری عادت می‌دهید که بیشتر نگرانی تولید کند. به عبارت دیگر هرچه شما بیشتر به نگرانی هایتان توجه کنید احتمال بروز آنها در آینده را بیشتر تقویت می کنید.
در همین حال لازم است که نگرانی های خود را درجه بندی کنید و از پرداختن به نگرانی های غیرمفید صرف نظر کنید. این کار سختی است به خصوص وقتی که نگرانی شما خیلی بزرگ و وحشتناک باشد ( مثل یک بیماری فراگیر).
بنابراین یکی از راه هایی که شما می توانید مغز خود را تمرین دهید که با نگرانی های بی شمار شما را در طول روز بمباران نکند ، این است که به آن بیاموزید مکان‌ها و زمان‌های بخصوصی وجود دارند که مغز شما اجازه دارد در آنها به نگرانی بپردازد.
دقیقا مانند اینکه سگ خود را برای انجام کارش در گوشه مناسبی از حیاط عادت می‌دهید میتوانید مغز خود را تمرین دهید که در زمان‌های مشخصی نگرانی تولید کند( در مورد برخی چیزها ، نه همه چیز ها )، البته با راهکارهای مثبت و تقویت کننده و چیزهای ساده و نه پیچیده.

در اینجا نحوه زمان بندی برای نگرانی و چیزهایی که باید برای آن نگران شد آورده شده است:

 زمانی را در روز انتخاب کنید که بتوانید با یک قلم و کاغذ با خاطری آسوده به مدت پنج الی ده دقیقه با خود خلوت کنید.

 در این زمان تلاش مضاعفی کنید که هر نوع نگرانی که فکر می‌کنید مهم نیست را یادداشت کنید، خواه کوچک باشد خواه بزرگ. چیزی که مهم است این است که شما فقط نگرانی هایتان را لیست کنید نه تلاش هایی که باید برای رفع آنها انجام دهید. به این کار به عنوان یک جلسه حل مشکل نگاه کنید. ایده و هدف اصلی این است که به سادگی بتوانید نگرانی های خود را روی کاغذ بیاورید.

 هر وقت پنج الی ده دقیقه ای که در نظر گرفتید تمام شد ، کاغذ و قلم را تا روز بعد کنار بگذارید ( نگرانی تمام تا روز بعد !).

 این کار را روزانه تکرار کنید. این کار خیلی زود جواب نمی دهد، اما بعد از چندین روز مغز شما شروع به یاد گرفتن میکند که زمان مشخصی را صرف نگرانی کند. این یعنی اینکه به احتمال زیاد شما در آینده زمان های کمتری غرق در نگرانی خواهید شد و کل روز شما به خاطر نگرانی خراب نمی شود.

 اگر روزی درگیر نگرانی شدید ، خیلی خلاصه بنگرید که نگرانی‌تان دارای ارزش هست یا نه؟ پس به خودتان یادآوری کنید که به لطف زمان‌بندی که انجام داده اید می توانید در زمان خودش به نگرانی های خود فکر کنید ،سپس دوباره توجه خود را به سمت آنچه می خواهید یا لازم است انجام دهید معطوف نمایید.

4.اگر حس می‌کنید کمک و یاری دهنده‌ ای ندارید، خودتان یک کمک و یاری دهنده باشید.

واضح است که اکنون تعداد زیادی از ما احساس تنهایی کرده و حس کنیم کسی نیست که کمکمان کند. ما در جنگ با یک  ویروس میکروسکوپی هستیم که نمی‌توانیم آن را مشاهده ، لمس ، مزه ، احساس یا حتی تشخیص دهیم. این شرایط تا زمانی که   به آن مبتلا نشویم ادامه دارد ، چیزی که مشخص است این است که ما در حال حاضر هیچ سلاحی برای جنگ با این ویروس در اختیار نداریم .چرا ما دوست نداریم احساس شکست و تنهایی کنیم؟
این که شما حس می کنید تنها و بی کمک هستید دلیل بر این نمی شود که غرق در ناامیدی ، بی تفاوتی یا ناتوانی مطلق و نگرانی شوید.
کمک به دیگران یکی از بهترین راه ها برای مقابله با احساس تنهایی و درماندگی است.
اگر شما در خانه روی مبل نشسته اید و برای چندمین بار اخبار مرتبط با کرونا را تماشا می کنید ، سعی کنید تلویزیون رادیو و هرچه هست را برای مدتی کوتاه خاموش کنید و به دنبال یافتن چاره و ایده ای باشید. که به شما چگونگی کمک به کسانی که در وضعی بدتر از شما هستند را نشان دهد:
– اگر شما فرزند خردسالی دارید سعی کنید با لحنی جدی اما مناسب با سن وی، برای او توضیح دهید که در چه شرایطی قرار دارید. بچه ها معمولاً باهوش تر از آن هستند که ما با وعده جایزه بخواهیم آنها را وادار به کاری کنیم. آنها بیشتر و بهتر از آنچه که ما فکر می کنیم شرایط را می‌فهمند و درک می‌کنند. به جای اینکه فکر کنیم آنها نمی‌توانند به خوبی مسائل را درک کنند، بهتر است که به آنها اطلاعات لازم را با شبیه سازی های قابل درک ارائه داده و در مورد نحوه مدیریت ترس به شکلی صحیح و سالم با آنها گفتگو کنیم.
– برخی مشاغل کوچک و خانواده هایی که از این مشاغل ارتزاق می‌کنند در این شرایط دچار رکود و بحران شده اند. چون داد و ستد آنها به خاطر شرایط قرنطینه مختل شده است. می توانید به آنها کمک هایی در قالب هدیه مانند کارت هدیه و … برسانید. به عنوان مثال به رستوران محلی مورد علاقه تان کمک کنید تا آنها بتوانند این شرایط سخت را به خوبی بگذرانند. سپس وقتی اوضاع بهتر شد می‌توانید بیرون رفته و به افراد بیشتری کمک نمایید.
– برخی از افراد مانند سالمندان ، آسیب پذیر ترین قشر در برابر ویروس کرونا هستند. اگر شما در همسایگی ،خانواده و یا دوستان خود افراد سالمند سراغ دارید نحوه کمک به آنها را بررسی نموده و به آنها یاری برسانید. حتی یک تلفن ساده می‌تواند برای یک فرد سالخورده که اکنون احساس ترس و تنهایی می کند کمک بزرگی باشد.
– این مشخص است که بخش مراقبت های بهداشتی و افرادی که در این بخش مشغول به کار هستند مانند پزشکان پرستاران و… به راستی در معرض خطر جدی هستند. علاوه بر این باید بدانید که آنها به خاطر شغل شان بسیار در خطر قرار دارند و در این شرایط باید ساعات طولانی کاری سخت و طاقت فرسا در محیطی پر خطر انجام دهند. اگر شما افرادی را می شناسید که در این حوزه کار می کنند سعی کنید به آنها کمک نمایید. با انجام کارهای ساده ای مثل خرید مایحتاج آنها، سر زدن به فرزندانشان یا اینکه از آنها بپرسید که چگونه می‌توانید به هر نحوی که شده به آن ها کمک نمایید.
مثالهای بیشماری برای نحوه کمک به دیگران در این شرایط سخت وجود دارد. گذشته از این که کمک به دیگران باعث کاهش استرس، نگرانی و حس تنهایی درما میشود، موجب می‌شود که شما هم به طور غیر مستقیم در بهبود شرایط سهمی ارزشمند داشته باشید (سهمی به مراتب ارزشمندتر از شستن مداوم دست ها و نگرانی).

5. فعالیت داشته باشید و راکد نمانید.

چندین دهه است که ما از فواید ورزش در کاهش اضطراب آگاه هستیم. در حقیقت هر نوع از فعالیت ورزشی در محدوده 10 یا 20 دقیقه برای کاهش نگرانی و استرس مفید است.
اگر می توانید سعی کنید که علاوه بر فعالیت های روزانه، دقایقی را به طور اختصاصی به ورزش بپردازید. ناگفته نماند که شرایط قرنطینه و بعد مسافت، امکان ورزش را به شکل مرسوم در باشگاه با امکانات بیشتر میسر نمی سازد. اما حتی اگر شما نمی توانید از خانه خارج شوید باز هم امکان ورزش برای شما مهیاست. چون می توانید در خانه حرکاتی مانند شنا سوئدی ، نشستن و برخاستن، حرکات کششی، یوگا و… را به راحتی انجام دهید. شما حتی می توانید به اجرای حرکات ایروبیک همراه با موزیک و رقص بپردازید.
گاهی اوقات ساده ترین راه حل ها بهترین نتایج را به همراه دارند. متاسفانه چون آنها ساده ترین ها هستند ما گرایش داریم که آنها را نادیده بگیریم. حرکات جسمانی و ورزش یکی از بهترین راههای غلبه بر نگرانی و استرس می باشد که همیشه در دسترس ماست. از آنها به هر طریقی که می توانید استفاده کنید.

6.برای کسب آگاهی و بروز ماندن از رسانه‌ها بشکل صحیح استفاده کنید.

در هنگام سختی ها و بحران ها نیاز است که ما از امور جاری آگاه و مطلع باشیم. این به معنای آن است که در مورد اخبار و وضعیت جامعه، خود را به روز نگه داریم و از هر منبعی جهت کسب اطلاعات و به روز ماندن استفاده نماییم. این منابع عبارتند از :روزنامه ها، صدا و سیما، شبکه ها و رسانه های اجتماعی و … .
اما این را باید بدانید که چرخ زدن در رسانه ها که متشکل از رسانه های مفید و غیر مفید هستند خیلی آسان است. این یعنی اینکه چندین بار در طول روز به خودمان می گوییم : برو اخبار را چک کن تا به روز شوی! و این کار را انجام می دهیم، اما به خودمان که می آییم می بینیم که یک ساعت و نیم است که روی مبل نشستیم و به اخبار گوش می‌دهیم، از کانالی به کانال دیگر بدون اینکه  اطلاعات مفیدی به دست آوریم. در واقع کاری که در نود دقیقه گذشته انجام داده‌ایم جز عذاب دادن خود با نگرانی و ترس چیز دیگری نبوده است.
در مواقع استرس طبیعی است که ما عادات و رفتار های پیشفرض که عموماً غلط هستند را انجام دهیم. اما در هنگام بروز استرس جدی و مهم، ما واقعاً نیاز داریم که کمتر به شکلی غیر ارادی و بیشتر به شکل آگاهانه رفتار کنیم. و البته باید که پیوسته اینطور عمل کنیم. بنابراین به دست آوردن آگاهی و اطلاعات مفید نیاز همه ماست. اما این مهم است که از خودتان بپرسید: تلاش برای آگاهی و کسب اطلاعات باید تا چه حدی باشد ؟ چه مقدار آن کافیست و چه مقدار آن زیاد است؟
آیا لازم است که روزی چهار ساعت اخبار را پیگیری کنید و شماره به شماره و صفحه به صفحه روزنامه ها را بخوانید؟
ممکن است یک ساعت پیگیری اخبار بدون اینکه بار روانی و استرس اضافی در شما ایجاد کند کافی باشد؟
با کمی سعی و خطا و دقت خودتان می توانید نحوه استفاده صحیح از رسانه‌ها فرا گرفته و رسانه های معتبر را پیدا کنید.

7. با بهترین دوستان خود در تماس باشید.

حتی پانزده دقیقه مکالمه خوب با شخصی که شما را دوست داشته و از مصاحبت با او لذت می برید، میتواند تاثیر شگفت انگیزی در کاهش اضطراب شما داشته باشد.
متاسفانه ما در مواقع استرس به انزوا پرداخته یا وقتمان را با کسانی می گذرانیم که دوست نداریم (اخبار داغ و مورد بحث، افراد معروف در اینستاگرام و غیره).
حتی با آنکه ممکن است ما از نظر جسمی و فیزیکی مجبور به جدایی از بقیه افراد باشیم، دلیل بر این نمی شود که ما از نظر اجتماعی هم خود را از بقیه دور نگه داریم. چرا غرور را کنار نمی‌گذارید و با یک دوست تماس نمی گیرید؟ تماس تلفنی ابزاری قدیمی اما موثر در این شرایط می باشد که تاثیر قابل توجهی در مدیریت ترس و نگرانی دارد.
پس اگر دچار احساس اضطراب شدید، تلفن را برداشته و با یک دوست مشغول گپ زدن شوید. حتماً هم لازم نیست در مورد کرونا و و وقایع اخیر یا چیز دیگری صحبت کنید. فقط تماس بگیرید تاثیر آن را در بهبود اضطراب خود خواهید دید.

8. برنامه خوابیدن خود را جدی بگیرید.

اخیراً از عده زیادی شنیده ام که برای خوابیدن مشکل دارند. آنها اظهار کردند که وقتی به تخت خواب می روند نمیتوانند ذهن خود را آرام و خاموش کنند. در نهایت به جایی می‌رسند که ساعت ها با احساس نگرانی و استرس درگیر شده و قادر و خوابیدن نیستند.
متاسفانه وقتی خواب ما خوب نباشد هر چیزی میتواند سخت تر شود. از سطح انرژی گرفته تا تعادل احساسات دچار دگرگونی و اختلال می‌شوند. خیلی سخت است بهترین حالت جسمی، روحی و روانی خود را داشته باشیم وقتی که خوب نمی خوابیم.
اما نکته کلیدی برای داشتن خواب خوب در زمان استرس و بحران این است که برنامه روزانه ، رفتار و عادات خود را به گونه‌ای تنظیم نمایید که ثبات و کیفیت خواب در هر شب تضمین شود.

در اینجا راهکارهایی برای بهتر خوابیدن در زمان استرس ارائه شده است.

 تا زمانی که خواب آلوده نشدید به تخت خواب نروید. بگذارید بدنتان به شما بگوید چه وقت بخوابید نه ساعت روی دیوار اتاق تان! اگر شما در زمانی که بدنتان آماده خوابیدن نیست به تختخواب بروید، احتمال این وجود دارد که شما در نهایت دچار استرس و نگرانی شوید و خوابیدن برایتان به مراتب سخت‌تر شود.

 اگر نمی توانید بخوابید از تخت خواب خارج شده تا دوباره خواب ‌آلوده شوید. اگر در نیمه شب از خواب بیدار شدید و دریافتید که خوابیدن دوباره برای تان سخت شده است، به سادگی از بستر برخیزید و فیلم یا کتاب با مضمونی شاد ، تماشا و مطالعه کنید تا دوباره خواب آلوده شوید. سپس به تختخواب برگردید. بدترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که در تخت‌خواب مانده و نگران بی‌خوابی خود شوید. زیرا چنین کاری مغز شما را عادت می‌دهد که ترس و نگرانی را با شما همبستر کند . که اصلاً خوب نیست.

 زمان بیداری ثابتی را برای خود مشخص کنید و هر روز به آن پایبند باشید. اگر ما به طور پیوسته زمان بیدار شدن خود را ناگهان تغییر دهیم، ما خود را دچار حالتی شبیه به خستگی و بیخوابی ناشی از سفرهای طولانی با هواپیما می کنیم. دقیقا مثل فردی خواهیم شد که پس از طی یک پرواز طولانی تنظیم ساعت خوابش به هم خورده است. با این تفاوت که بدون سفر با هواپیما دچار این حالت شده‌ایم. دلیل چنین حالتی این است که وضعیت کلی بدن شما برای اینکه مهیای خوابیدن شوید به این بستگی دارد که چقدر طول کشیده است تا شما از خواب بیدار شده‌اید. اگر در طول یک هفته ساعات بیداری شما در زمانهای متفاوت و نامناسبی  باشد، نباید انتظار داشته باشید که بدنتان خود را با یک الگوی منظم خواب و بیداری تطبیق دهد.

 برای بیدار شدن ساعت را کوک کنید و حتماً با صدای آلارم بیدار شوید و هرگز بعد از صدای زنگ نخوابید. وقتی شما صبح بلافاصله از خواب برخاسته‌اید مغز شما هنوز در حالت خفته قرار دارد و به قول معروف فرآیند بیدار شدن مغز شما مثل بالا آمدن ویندوز کمی طول می کشد. در این حالت خیلی سخت است که مغز بتواند منطقی و عقلانی فکر کند. میتوان نتیجه گرفت که وقتی شما پس از شنیدن صدای آلارم همچنان درتخت‌خواب مانده و در حال چرت زدن باشید، احتمال اینکه در ورطه استرس و نگرانی گرفتار شوید بالا می‌رود. برای جلوگیری از حالت اضطراب عمومی صبحگاهی که بسیاری از مردم آن را تجربه می کنند می‌بایست که درجا و سریع از تخت‌خواب بیرون آمده و بلافاصله نخستین کار صبحگاهی خود را انجام دهید.

 بیشتر ورزش کنید‌. فعالیت جسمانی به خصوص ورزش باعث بهبود خواب ما در طول روز می شود. این یعنی اینکه احتمال دارد ما حتی در عصر و سرشب خواب‌آلوده شویم و هم سرعت به خواب رفتن مان بیشتر شود و در نتیجه احتمال خواب شبانه مان بیشتر می‌شود. پس اگر میخواهید خواب بهتری داشته باشید سعی کنید تا فعالیت بیشتری داشته باشید.

9. یک سرگرمی مورد علاقه و قدیمی برای خود داشته باشید.

ظاهراً شکسپیر نمایشنامه شاه لیر را در زمان قرنطینه طاعون گاوی نوشته است. همچنین شنیدم آیزاک نیوتن تمامی محاسبات خود را در مورد گوی های غلتان در زمان قرنطینه انجام داد. به راستی که من درستی روایات فوق را بررسی نکرده‌ام اما احساس می کنم همین طور بوده است و شاید اگر همه ما به دیده خرد به آن بنگریم به این نتیجه برسیم که روایات فوق درست است.
وقتی شرایط استرس‌زا و ترسناک می شود. ساده ترین اتفاق این است که ترس و نگرانی زندگی ما را فلج کند. انجام دادن کارها بدون احساس اضطراب تبدیل به دغدغه مهم ما خواهد شد و از طرفی دیگر اگر ما بتوانیم زندگی و توجه خودمان را معطوف به ابزارها و فعالیت‌های مثبت و سازنده کنیم، نگرانی و اضطراب فضای کمتری برای رشد و نمو خواهد داشت.
خلاصه کلام من این است؛ کاهش اضطراب از زندگی من مانند یک عمل تفریق نیست. برای حذف این نگرانی باید چه کنم؟ کاهش نگرانی بیشتر شبیه یک عمل جمع است تا تفریق. بدین معنی که چه چیزهایی را باید به زندگیم اضافه کنم تا نگرانی و اضطراب کمتر اطراف من باشد؟
 چرا گیتار خود را از کمد در نمی آورید تا با یک فیلم آموزشی در یوتیوب تمرین نمایید؟ آیا بهتر نیست که لوازم نقاشی خود را برداشته و دوباره نقاشی را شروع کنید؟ می خواهید پادکست بسازید اما همچنان مردد هستید؟ بهترین زمان همین الان است. چرا که نه؟
اگر شما یک فعالیت جانبی مثبت و جذاب برای ساعات فراغت خود نداشته باشید، دور کردن نگرانی ها از ذهن تان همواره سخت می شود و چه بسا سخت تر. پس چرا به یک سرگرمی جذاب قدیمی روی نمی‌آورید؟

10. به یک متخصص و درمانگر مراجعه کنید.

اگر اضطراب شما به شکلی چشمگیر در حال آسیب زدن به زندگی تان است، شما باید به فکر مراجعه به متخصص و درمانگر باشید. حتی اگر به خاطر شرایط موجود، مراجعه حضوری به یک روانشناس، مشاور یا سایر متخصصین سلامت روان امکان پذیر نباشد می توانید این کار را از فاصله دور و به شکل مجازی ازطریق ابزارهایی نظیر اسکایپ و … انجام دهید.
چنانچه سابقه مراجعه قبلی به یک درمانگر را دارید به او تلفن کرده و ببینید اگر ممکن است حداقل یک یا دو جلسه ویزیت را برایتان در برنامه خود قرار دهد.
نویسنده: نیک ویگنال ، روانشناس

ارسال شده در 29 اردیبهشت 1399 توسط Z Samimi با موضوع سلامت , سلامت روان , مطالب خواندنی

مطالب مشابه

logo-samandehi
پرشین خاتون پرتال جامع بانوان با مطالبی جدید و به روز در همه زمینه‌های مربوط به بانوان است که به صورت خاص برای مخاطب ایرانی سفارشی‌سازی شده است.امید است بتوانیم راهگشا و راهنمای بانوان پر تلاش ایران زمین باشیم. مطالب این وبسایت تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد.

برای دریافت آخرین مطالب و مقالات “ پـــرشین خاتـــون ” ایمیل خود را در کادر بالا وارد نمایید و بر روی ثبت کلیک کنید

©پرشین خاتون / بازنشر مطالب تنها با ذکر منبع و لینک مستقیم به همان مطلب مجاز است