۱۰ نکته شگفت انگیز که شما را به یک والد خوب تبدیل می کند!

۱۰ نکته مهم که به ما می آموزد یک والد خوب باشیم

پدر و یا مادر بودن آسان نیست. پدر و مادر خوبی بودن نیازمند تلاش بسیار است.

Improving Parenting Skills

چگونه والدین خوبی باشیم؟

چه مواردی انجام درست این نقش را محقق می‌کنند؟

یک پدر یا مادر خوب تلاش می‌کند که تصمیم‌هایش در راستای بهره و مصلحت فرزندش باشد.

یک پدر یا مادر خوب حتما نباید کامل و بدون نقص باشد، چرا که هیچ انسانی کامل نیست.

هیچ پدر و مادری عاری از عیب نیستند.

هیچ کودکی نیز کامل نیست. در نظر داشتن این ویژگی هنگام تعیین توقعاتمان بسیار مهم است.

اما این مورد نباید ما را از تلاش در جهت اهدافمان نا امید کند.

ابتدا اهداف خود را بلند پروازانه تعیین کنید و سپس همین کار را برای فرزندانتان انجام دهید. ما الگوهای آنان هستیم.

در اینجا به ۱۰ نکته موثر در تقویت مهارت‌های والدین اشاره می‌کنیم.

خیلی از این نکات نه به سرعت موثر واقع می‌شوند و نه آسان هستند. و احتمالا هیچ‌کس هم نمی‌تواند همیشه آن‌ها را با هم به کار گیرد.

ولی اگر بر روی آن‌ها کار کنید، اگرچه ممکن است بعضی اوقات فقط به برخی از این نکات عمل کنید، قدم در راه درستی گذاشته‌اید.

۱- الگو باشید

مرد عمل باشید. فقط به فرزندتان نگویید که چه کاری از او می‌خواهید. بلکه به او نشان دهید.

انسان گونه خاصی از موجودات زنده است و بخشی از این خاص بودن به این دلیل است یادگیری‌اش از طریق تقلید انجام می‌گیرد. ما برنامه ریزی شده‌ایم تا رفتارهای بقیه را بفهمیم و بتوانیم آن‌ها را با چارچوب‌های قبلی ذهنمان تطابق دهیم. کودکان معمولا هرکاری که والدینشان انجام می‌دهند را به دقت زیرنظر می‌گیرند. بنابراین آن شخصی باشید که دوست دارید فرزندتان در آینده به آن تبدیل شود. به او احترام بگذارید و برخورد مثبتی با او داشته باشید، احساساتش را درک کنید و با او یکدل شوید و نهایتا فرزندتان از شما پیروی خواهد کرد.

۲- عشق بورزید

عشقتان به آن‌ها را نشان دهید. هیچ چیز جای این کار را برای کودک نمی‌گیرد. دوست داشتن آن‌ها لوسشان نخواهد کرد، پس خیالتان راحت باشد. فقط وقتی کارهایی را با نام دوست داشتن برای آن‌ها انجام می‌دهید لوسشان می‌کنید؛ مثلا افراط کردن در خرید برای کودکان، آسان‌گیری، توقعات پایین و بیش از حد مراقب بودن. وقتی چنین چیزهایی جای عشق واقعی را می‌گیرند، فرزندتان لوس خواهد شد.

دوست داشتن کودک می‌تواند به اندازه در آغوش گرفتنش ، وقت گذرانی با او و گوش کردن به مشکلاتش آسان باشد.

انجام این کارها می‌تواند باعث آزاد شدن هورمون‌هایی می‌شود که در وجود احساسات خوب نقش دارند، هورمونهایی همچون اکسی توسین، اوپیودها و پرولاکتین. این هورمون‌ها می‌توانند حس عمیقی از آرامش و خرسندی را به ما هدیه دهند. با انجام موارد فوق ظرفیت فرزندانتان بالا می‌رود و در نتیجه رابطه شما صمیمی‌تر می‌شود.

۳- مثبت‎گرا وظایف خود را انجام دهید.

نوزادان با حدود ۱۰۰ میلیارد سلول مغزی (نورون) که به طور نسبی اتصال‌های کمی با هم دارند، متولد می‌شوند. سلول‌ها و اتصالات آن‌ها افکار ما را می‌سازند، رفتارمان را کنترل می‌کنند و شخصیت ما را شکل می‌دهند و اساسا تعیین می‌کنند که ما چگونه انسانی هستیم. در طول زندگی نیز ساخته می‌شوند، قوی می‌شوند و به شکل‌های مختلفی در می‌آیند.

تجربه‌های مثبت را به فرزندانتان هدیه کنید. با چنین عملی، آن‌ها در آینده توانایی این را خواهند داشت که این تجربه مثبت را به تنهایی امتحان کنند و به دیگران نیز اعطا کنند.

در مقابل اگر به آنها تجربیات منفی هدیه کنید، نخواهند توانست تجربیات این‌چنینی را در خود پرورش دهند.

آن آهنگ مسخره را بخوانید، مسابقه قلقلک دادن بگذارید، پارک بروید، با هم بخندید. در اوقات تلخی هم شریک باشید و مشکلات را با کمک هم و با یک نگرش مثبت حل کنید.

این تجربیات مثبت نه تنها باعث به وجود آمدن اتصالات مناسب در مغز کودک می‌شوند بلکه خاطراتی را برای او به جا خواهند گذاشت که تا ابد در ذهنش خواهد ماند.

هر وقت صحبت از نظم و انضباط می‌شود، سخت است که مثبت به آن نگاه کرد. ولی این امکان وجود دارد که “نظم و انضباط با نگرشی مثبت” را تمرین و از مجازات کودک اجتناب کرد.

یک پدر یا مادر خوب بودن به این معنی است که به فرزندتان یاد دهید که از نظر اخلاقی چه چیزی خوب و چه چیزی بد است. تعیین محدودیت‌ها و پایبند بودن به آن‌ها کلید دستیابی به نظم است. وقتی در حال اجرای قوانین هستید، مهربان و در عین حال راسخ باشید. به جای آن که به خاطر رفتاری در گذشته فرزندتان را تنبیه کنید، آن را به فرصتی برای یادگیری در آینده تبدیل کنید.

۴- پناهگاهی امن برای فرزندتان باشید.

بگذارید فرزندتان بداند که شما همیشه نسبت به نیازهایش حساسید و جوابگوی درخواست‌های مختلفش هستید. او را به عنوان یک شخص منحصر به فرد قبول کنید و از او پشتیبانی نمایید.

بچه‌هایی که همواره در کانون توجه والدینشان بوده‌اند، به نظر پیشرفت بهتری در ابعاد عاطفی، اجتماعی و سلامت روحی خواهند داشت.

۵-برقراری ارتباط کلامی و به کارگیری بخش‌های مختلف مغز به طور هم زمان

اکثر ما اهمیت ارتباط کلامی را می‌دانیم. با فرزندتان صحبت کنید و همچنین با دقت به حرف‌هایش گوش فرا دهید.

با داشتن یک خط ارتباطی باز با فرزند، رابطه بهتری با او خواهید داشت و کودک هر موقع احساس مشکل کند به شما رجوع خواهد کرد.

اما دلیل دیگر برای برقراری ارتباط، کمک به فرزند در ادغام و به کارگیری کاربردهای مختلف مغز است.

عمل ادغام در مغز مشابه چیزی است که در بدن اتفاق می‌افتد. جایی که ارگان‌ها و اندام‌های مختلف بدن باید همکاری کنند و هماهنگ شوند تا بدن به زندگی سالمش ادامه دهد.

وقتی عملکرد بخش‌های مختلف مغز با هم ادغام می‌شوند، می‌توانند هماهنگ با هم به عنوان یک سازمان کار کنند که نتیجه‌اش ناراحتی‌های کمتر فرزند و کاشته شدن تخم حس همکاری و یکدلی در او است.

برای انجام این کار، درباره تجربه‌هایشان در مواقعی که احساس مشکل کردند بپرسید. از آن‌ها بپرسید که چه رخ داده و چه احساسی دارند. لازم نیست که حتما راه حلی ارائه دهید. گوش دادن به آن‌ها و پرسیدن سوالاتی که ابهامات را رفع می‌کنند باعث کمک به ایشان در ادغام خاطرات و موثر واقع شدن تجربه‌هایشان خواهد شد.

 

۶- توجه به نحوه رشد و تربیت خود در گذشته

خیلی از ما می‌خواهیم حق پدری یا مادری خود را متفاوت از والدین خودمان ادا کنیم. حتی آن‌هایی که کودکی خوبی داشتند نیز می‌خواهند بعضی از ابعاد رشد خود را متفاوت برای فرزندشان اعمال کنند.

اما اگر دقت کنید، به محض اینکه شروع به صحبت می‌کنیم، متوجه خواهیم شد که چقدر همانند پدر و مادرمان صحبت می‌کنیم.

توجه به گذشته و کودکی خودمان نشان می‌دهد که چرا اکنون به این صورت وظایف پدری یا مادری‌مان را انجام می‌دهیم.

چیزهایی را که می‌خواهید تغییر دهید روی کاغذی یادداشت کنید و درباره متفاوت انجام دادن آن‌ها در واقعیت فکر کنید.

سعی کنید وقتی مشکلی به وجود آمد، رفتار خود را تغییر دهید و با تفکر عمل کنید.

اگر در اولین اقدام شکست خوردید، تسلیم نشوید. تمرین زیاد تنها راه رسیدن به پیروزی‌ است.

 

۷- مراقب سلامتی و تندرستی خود نیز باشید

به سلامتی شخص خودتان توجه کنید.

اکثر اوقات و بعد از تولد فرزند، چیزهایی همانند سلامتی خود شما یا ازدواج‌تان در اولویت‌های بعد قرار می‌گیرند. اگر اهمیتی به آن‌ها ندهید، مشکلات بزرگتری در ادامه راه گریبان شما را خواهند گرفت.

چه از نظر فیزیکی و چه از دید ذهنی و فکری، مراقب خود باشید. برای تقویت رابطه زناشویی‌‌ خود و همسرتان وقت بگذارید. اگر نتوانید از پس مشکلات این دو بعد برآیید، فرزندتان نیز تحت تاثیر این مشکلات رشد خواهد کرد.

 

 

۸-تنبیه نه!!

بدون شک تنبیه کودکان برای برخی والدین، تطابق کوتاه مدت فرزندان با قوانین خانه و خانواده و در نتیجه آرامش پدر و مادر را که بعضی اوقات به شدت مورد نیاز است به همراه می‌آورد.

با این حال، این روش نمی‌تواند تفاوت خوب و بد را به کودک آموزش دهد. در واقع با این کار، کودک فقط یاد می‌گیرد که از عواقب بعدی کارش بترسد. بعد از آن نیز ترغیب خواهد شد که به جای انجام کار درست، از گیر افتادن فرار کند.

تنبیه کودک این موضوع را برای کودک تداعی می‌کند که می‌تواند با خشونت مشکلاتش را حل کند.

کودکانی که تنبیه می‌شوند، مورد کتک یا ضربه قرار می‌گیرند بیشتر از سایرین مستعد دعوا با دیگران هستند. احتمالا قلدر خواهند شد و برای حل اختلافات از خشونت کلامی یا فیزیکی استفاده خواهند کرد. در مراحل بعدی زندگی‌شان نیز تخلف می‌کنند و ممکن است رفتارهای ضد اجتماعی و مجرمانه از خود نشان دهند. علاوه بر این‌ها، مشکلات روحی، رابطه نامناسب بین والدین و فرزند و مشکلات ناشی از خشونت‌های درون خانواده‌ای از سایر عواقب بد تنبیه هستند.

در عوض، جایگزین‌های مناسب‌تری برای ترویج نظم در خانواده وجود دارد که به مراتب موثرتر از تنبیه هستند. از این دسته می‌توان به نظم “مثبت”(که قبلا  به آن اشاره شد) و تقویت”مثبت” اشاره کرد.

۹- همیشه هدف را دنبال کنید.

هدف شما از تربیت کودک چیست؟

اگر مثل بیشتر والدین باشید، تمایل دارید که فرزندتان وضعیت عمومی خوبی در مدرسه داشته باشد و حضورش در این مکان سازنده و مثمر ثمر باشد. مسئولیت‌پذیر باشد و مستقل عمل کند. رابطه‌اش با شما معنادار باشد و از آن لذت ببرد، دلسوزی و مراقب بودن از ویژگی‌هایش باشد و زندگی شاد، سالم ،پربار و رضایت‌بخشی داشته باشد.

اما واقعا چقدر بر روی این اهداف زمان صرف می‌کنید؟

اگر دوباره همانند سایر والدین عمل کنید، احتمالا اکثر وقت‌ها سعی می‌کنید که فقط روز را بگذرانید. همانطور که سیگل و برایسون در کتاب‌شان(The Whole-Brain Child) اشاره کردند: ” به جای اینکه به پرورش کودک کمک کنید، بیشتر وقت را به نجات و بقای خود اختصاص می‌دهید!”

برای اینکه از محقق شدن این جمله و تسلط آن بر زندگی خود و خانواده‌تان جلوگیری کنید، دفعه بعدی که عصبانی یا ناامید شدید، اندکی تامل کنید.

به این فکر کنید که عصبانیت و یأس چه با شما و کودک می‌کند. به جای عصبانی شدن، سعی کنید این تجربه منفی را به موقعیتی برای یادگیری کودک تبدیل کنید. حتی بدترین بد خلقی‌ها نیز می‌توانند تبدیل به لحظاتی شوند که تا سال‌ها در ذهن نقش می‌بندند.

انجام این‌ها نه تنها شما را در راه درست رسیدن به هدف قرار می‌دهد بلکه باعث می‌شود بر روی اهداف اصلی خود در انجام وظایف پدری یا مادری که همان ایجاد رابطه خوب با فرزند است نیز کار کنید.

 

۱۰-میانبر بزنید.

منظورمان از میانبر، فریب کودک نیست بلکه می‌خواهیم از نکات و مواردی که تاکنون توسط دانشمندان استخراج شده، نهایت استفاده را ببریم.

پدر و مادر بودن از دسته موضوعاتی است که تحقیقات زیادی بر روی آن در حیطه روانشناسی صورت گرفته است.

خیلی از سنت‌ها و تمرینات موجود در این زمینه، از نظر علمی مورد تحقیق قرار گرفته‌اند، تایید یا رد شده‌اند و تعدادی نیز اصلاح شدند و سپس مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

اگر می‌خواهید تکنیک‌ها و اطلاعات بیشتری در این باره به دست آورید، سایت http://www.parentingscience.com/ و کتاب علمی  The Science of Parenting منابع معتبر و خوبی محسوب می‌شوند.

استفاده از دانش علمی به صورت یکسان برای همه بچه‌ها جوابگو نیست. شما باید با توجه به شرایط شیوه‌های موجود را متناسب با  روحیات و ویژگی‌های فرزندتان تنظیم کنید.

برای مثال، به جای تنبیه، جایگزین‌های بسیار مناسب‌تری وجود دارند مثل راهنمایی مجدد، دلیل آوردن، سلب کردن امتیازات، تعیین زمان برای انجام کاری مشخص و غیره. شما می‌توانید آن روشی را انتخاب کنید که فکر می‌کنید بر روی فرزندتان بهتر جواب می‌دهد.

قطعا فلسفه‌ها و روش‌های سنتی (مثل تنبیه بدنی) را نیز می‌توانید انتخاب کنید و همچنان نتیجه بگیرید ( به صورت موقت) ولی چرا وقتی روش‌های بهتر و ثابت شده‌ای وجود دارند ریسک‌های این راهکار‌های سنتی را به جان بخرید؟

ممکن است که این میانبرها به وقت و انرژی بیشتری در کوتاه مدت نیاز داشته باشند، ولی می‌تواند در طی سالیان دراز شما را از شر دردسرهای مختلف رها سازد و زمان بیشتری را به شما هدیه دهد!

منبع :

 

www.parentingforbrain.com

حتما بخوانید:‌

ارتباط تصویر بدنی مثبت و عزت نفس در نوجوانان

مهارت نه گفتن رابیاموزیم!

شاه کلیدهای طلایی والدین موفق را بشناسیم!

راه حل هایی ساده برای مشکلات رفتاری کودکان نوپا

 

 

What makes a good parent

A good parent strives to make decisions in the best interest of the child.

A good parent doesn’t have to be perfect. No one is perfect.

No parent is perfect.

No child is perfect either … keeping this in mind is important when we set our expectations.

But it doesn’t mean that we shouldn’t work towards that goal.

Set high standards for ourselves first and then our children second. We serve as a role model to them.

Here are 10 tips on learning effective parenting skills.

Many of them are not quick nor easy. And probably no one can do all of them all of the time.

But if you can keep working on them, even though you may only do part of these some of the time, you will still be moving in the right direction.

 

Top 10 Tips On Improving Parenting Skills

ارسال شده در 31 خرداد 1398 توسط صمیمی با موضوع سبک زندگی , فرزندپروری , مطالب خواندنی

مطالب مشابه

logo-samandehi
پرشین خاتون پرتال جامع بانوان با مطالبی جدید و به روز در همه زمینه‌های مربوط به بانوان است که به صورت خاص برای مخاطب ایرانی سفارشی‌سازی شده است.امید است بتوانیم راهگشا و راهنمای بانوان پر تلاش ایران زمین باشیم. مطالب این وبسایت تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد.

برای دریافت آخرین مطالب و مقالات “ پـــرشین خاتـــون ” ایمیل خود را در کادر بالا وارد نمایید و بر روی ثبت کلیک کنید

©پرشین خاتون / بازنشر مطالب تنها با ذکر منبع و لینک مستقیم به همان مطلب مجاز است